چالش تأمین ارز در صنعت بهداشتی و آرایشی کشور
مدیرکل فرآوردههای آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو، تأمین ارز را یکی از چالشهای اصلی این صنعت دانست و بر حمایت از توسعه صادرات محصولات ایرانی تأکید کرد.
حمایت سازمان غذا و دارو از توسعه صادرات
محمود آلبویه، مدیرکل فرآوردههای آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو، با اشاره به حضور موفق برخی شرکتهای داخلی در بازارهای منطقه، اعلام کرد که سازمان غذا و دارو از توسعه فعالیتهای صادراتی آنها حمایت میکند تا سهم محصولات ایرانی در بازارهای منطقهای افزایش یابد . به گفته وی، صنعت آرایشی و بهداشتی کشور از توان تولیدی مطلوبی برخوردار است و تولیدکنندگان داخلی باید با ارتقای کیفیت، نوآوری و تنوع محصولات، توان رقابت با برندهای خارجی را حفظ کنند؛ موضوعی که علاوه بر تقویت بازار داخلی، زمینه حضور گستردهتر در بازارهای بینالمللی را نیز فراهم میکند .
بر اساس آمارهای موجود، بازار داخلی ایران در حوزه محصولات آرایشی و بهداشتی تا سال ۲۰۲۵ حدود ۷ میلیارد دلار برآورد شده و انتظار میرود با نرخ رشد سالانه نزدیک به ۱۰.۷ درصد تا سال ۲۰۳۰ ادامه یابد . با این حال، صادرات رسمی ایران در این حوزه در سال ۲۰۲۱ حدود ۴۶ میلیون دلار بوده، در حالی که واردات بیش از ۵۰۰ میلیون دلار است؛ اختلافی که نشاندهنده ظرفیت بزرگی برای جایگزینی واردات و توسعه صادرات است .
چالش تأمین ارز؛ مهمترین دغدغه تولیدکنندگان
آلبویه درباره مهمترین دغدغه تولیدکنندگان، اظهار کرد: یکی از چالشهای اصلی این صنعت، تأمین ارز است. وی تأکید کرد که فرآیند تخصیص ارز در حوزه فرآوردههای آرایشی و بهداشتی در اختیار بانک مرکزی و وزارت صنعت، معدن و تجارت قرار دارد و سازمان غذا و دارو نقش مستقیمی در این زمینه ندارد، اما پیگیری و حمایت از مطالبات تولیدکنندگان را در تعامل با دستگاههای مسئول دنبال میکند .
این در حالی است که به گفته نایبرئیس انجمن صنایع شوینده، آرایشی و بهداشتی ایران، صنعت آرایشی و بهداشتی بدون تحمیل بار اضافی بر کشور، بیش از ۲۲۰ همت گردش مالی داشته است و ظرفیت تولید محصولات این صنعت بیش از ۲.۳ برابر نیاز کشور است . با این حال، تولیدکنندگان با مشکلات متعددی از جمله محدودیتهای نرخگذاری، دسترسی به ارز آزاد و موانع صادراتی مواجه هستند .
ظرفیتهای صادراتی و فرصتهای پیشرو
کارشناسان معتقدند ایران با دارا بودن بیش از نیمقرن تجربه صنعتی، آزمایشگاههای معتبر و ظرفیت تولید قراردادی، میتواند به یکی از بازیگران منطقهای صنعت آرایشی و بهداشتی تبدیل شود . هزینه تولید در ایران به دلیل مزیت نسبی نیروی انسانی و برخی مواد اولیه، حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد پایینتر از میانگین منطقه است و برندهای داخلی از نظر کیفیت و قدمت، دارای ثبات بیشتری نسبت به بسیاری از رقبا در منطقه هستند .
با این حال، چالشهایی نظیر زنجیره تأمین مواد اولیه وابسته به واردات، نبود استراتژی صادراتی یکپارچه و حضور محدود در نمایشگاههای بینالمللی، مسیر توسعه صادرات را با مانع مواجه کرده است . به گفته آلبویه، صادرات محصولات آرایشی و بهداشتی ایران صرفاً به کشورهای همسایه محدود است، در حالی که بازاری بالغ بر ۵۰۰ میلیون نفر به راحتی در دسترس است و شرط تحقق آن برندسازی است .
About the Author
